Nog geen reacties

Kerken pleiten voor open houden van AZC Rijswijk

Namens de deelnemende kerken hebben De Samenlopers de volgende brief verstuurd.

Geacht college van burgemeester en wethouders, geachte raad, geachte stadsgenoten,

Momenteel wordt in de Rijswijkse samenleving en politiek gesproken over de sluiting van het huidige asielzoekerscentrum, die gepland staat voor 1 december aanstaande. Namens de kerken die wij vertegenwoordigen, willen we u ter overweging daarover het volgende meegeven.

Met de nood in met name Syrië nog dagelijks op televisie, nam het gemeentebestuur een aantal jaren geleden een moedig besluit: Rijswijk zou te hulp schieten. En Rijswijk schóót te hulp. Niet alleen het gemeentebestuur kwam in beweging door de komst van een asielzoekerscentrum te faciliteren, ook de inwoners van Rijswijk deden mee. In de afgelopen jaren hebben talloze vrijwilligers zich – via de Samenlopers, maar ook via andere initiatieven – ingezet voor de bewoners van ons Rijswijkse azc.

Met het besluit om het asielzoekerscentrum destijds te openen, werd tegelijkertijd besloten dat het asielzoekerscentrum uiterlijk per 1 december aanstaande de deuren zou sluiten. Verlenging zou dan niet meer mogelijk zijn.

Midden in de crisis van toen, is dat besluit wellicht verdedigbaar: de Syrië-crisis was al nauwelijks te overzien, laat staan welke crises er nog zouden komen. Maar midden in de crisis van nu, is het moeilijk vol te houden dat het azc ‘weg kan’. Als we weten dat in Afghanistan mensen die voor onze militairen hun leven waagden, maar ook homo’s, vrouwen en minderheden, nu te vrezen hebben voor op z’n best onderdrukking en op z’n slechtst de dood, moeten we als Rijswijk opnieuw dapper durven zijn en onze hulp aanbieden.

Onder de naam ‘de Samenlopers’ liepen we de afgelopen jaren op met mensen die van huis en haard verdreven waren, op zoek naar een plek van veiligheid. Niet omdat ‘onze’ vrijwilligers dat van iemand anders moesten doen. Ook niet omdat ze verder niets te doen hadden. Ze deden het, omdat het goed was om te doen.

En waarschijnlijk zal niemand Rijswijk verplichten om opnieuw de deuren van het azc te openen. En waarschijnlijk hebben we als gemeente de komende jaren ook nog genoeg andere dingen om te doen. Maar de belangrijkste vraag is, opnieuw: wat is, in deze situatie, het goede om te doen?

Verlenging is binnen het vorige besluit dan niet mogelijk, een nieuw besluit om de deuren van het asielzoekerscentrum ook vanaf 1 december te openen, is dat wel. Als we de moed hebben om te doen wat goed is, kunnen we opnieuw het gesprek met onze stadsgenoten aangaan, kunnen we opnieuw spreken over het hoe en wat en kunnen we opnieuw besluiten om als Rijswijk onze verantwoordelijkheid te nemen.

Het hebben van een azc binnen de eigen gemeentegrenzen is nooit een doel op zich of soort principekwestie. Maar doen wat je kunt doen om anderen te helpen, is dat wél. Het is onzes inziens te makkelijk om te stellen dat we nu wel genoeg ‘verantwoordelijk’ zijn geweest en dat het aan een buurgemeente is. In de eerste plaats omdat ‘verantwoordelijk zijn’ niet iets is dat ineens ophoudt. Maar als dat argument niet overtuigt, laat het dan zijn omdat het over de gemeentegrens duwen van het azc, met alle kosten en moeiten van dien, ook óns uiteindelijk niets oplevert en zelfs iets kost.

Want hier, in ons Rijswijk, is de infrastructuur er al en hier zijn onze vrijwilligers beschikbaar. Hier hebben we met elkaar ervaren hoe we de bewoners van het asielzoekerscentrum een goede plek konden geven in onze stad. Voor zover er problemen zijn geweest, zijn die hier aangepakt en konden die hier verder worden voorkomen. Meer nog: we zijn dankbaar voor de saamhorigheid die er hier rond het azc is ontstaan, waardoor ons leven en samenleven is verrijkt.

We konden dit, als Rijswijk, en we kunnen dit, als Rijswijk.

Met hartelijke groet, De Samenlopers

Plaats een reactie

Nieuws over coronamaatregelen:zie hier