Nog geen reacties

Interview met Saskia van Winden: “Geef jongeren de kans!”

Pastoraal werkster Saskia van Winden bij haar vertrek: “Geef jongeren de kans!”

Pastoraal werkster Saskia van Winden – van der Pol heeft per 1 september een nieuwe benoeming aanvaard. Zij gaat aan de slag in dezelfde functie maar met een andere invulling in de Sint Jan de Doperparochie te Gouda en omgeving. Hiermee komt na zestien jaar een eind aan haar pastorale inzet. In het gezellige, ‘op 1,5 meter afstandgesprek’ vertelt ze over haar roeping tot  het pastorale ambt en kijkt ze terug op bewogen en inspirerende jaren.

Ben jij al van jongs af aan bij de kerk betrokken?
Saskia:
“Ik ben opgegroeid in een groot, katholiek, ambachtelijk slagersgezin met elf kinderen. Ik woonde als laatste nog thuis en kreeg als studente theologie de gelegenheid fijne gesprekken over het geloof te hebben met mijn helaas inmiddels overleden vader. In mijn kinderjaren is mijn geloof medegevormd door mijn oma en de parochiepastoor, aan wie ik veel te danken heb. Als klein kind had ik al een groot geloof en was ik ontvankelijk voor de kerkrituelen. Van de eerste heilige Communie kan ik me niet zoveel meer herinneren. Met het helig Vormsel deed gewoon de hele school mee. Naar de kerk gaan – zondags en een keer door de week – was vanzelfsprekend. Ik zong in het kinderkoor en werd misdienaar. Ik ben blij dat ik door de pastoor van onze parochie van kleins af aan als het ware aan het werk ben gezet. Daarom roep ik ook: ‘Geef jongeren de kans!’ Uit eigen ervaring weet ik hoe ik door het vrijwilligerswerk opgenomen ben in de gemeenschap en wat het betekent om gezien te worden.”

Hoe ben jij verder gevormd?
Saskia:
“Als zestienjarige ben ik een tweejarige toerustingscursus voor vrijwilligers ‘de pastorale school’ gaan volgen. Vanuit mijn creatieve vaardigheden en het graag willen werken met mensen, ben ik activiteitenbegeleidster geworden in een verpleeghuis en later bij verstandelijk gehandicapten. In die periode heb ik ook vier maanden voor het Rode Kruis in Roemenië  de zorg in een kindertehuis helpen opzetten. Tijdens mijn werk als activiteitenbegeleidster bleef ik veel vrijwilligerswerk in de parochie doen. Mijn interesse in het geloofsleven groeide en mijn persoonlijk geloof nam toe. Dit resulteerde erin dat ik, na goede stimulans van mensen die mij nabij stonden, de theologiestudie ging doen in Amsterdam. Mijn roeping om mij vanuit een volledige toewijding aan God, in te zetten voor het pastoraat werd een verlangen. Best frustrerend als je die weg als vrouw dan niet mag gaan en een kloosterroeping is een heel andere roeping. Niet voor mij weggelegd. Mijn zeven studiejaren heb ik als tijd gebruikt om te zien welke weg ik zou gaan. In het laatste jaar van mijn studie ontmoette ik mijn huidige man. Wij hebben twee kinderen gekregen. Mijn roeping voor het pastoraat is nooit verdwenen en deze neemt tot op de dag van vandaag een belangrijke plaats in.”

Waar ben je met jouw werkzaamheden begonnen?
Saskia:
“Op uitnodiging van studiegenoot Jan Lamberts ben ik in 2004 begonnen in de H. Bernadettekerk in Rijswijk, waar ik vier uur in de week assisteerde bij het communieproject. Mijn taken breidden zich steeds meer uit waarbij ik het eerste communieproject opzette, daarna het na-communieproject en weer later na een paar jaar het vormselproject te hebben gedraaid, ik het nieuwe vierjarige vormselproject ontwikkelde en met behulp van vrijwilligers ten uitvoer bracht. Al gauw bleek er onder de jongeren de behoefte te bestaan na het vormsel verder te gaan. Zo ontwikkelde ik voor hen een na-vormsel project. Uiteindelijk zijn de vormsel en na-vormsel projecten van de Bonifatiusparochie overgegaan in de overkoepelende catechese van de RK Federatie Vlietstreek. Na het vertrek van pastor Ingrid van der Aart heb ik ook veel individuele pastorale gesprekken gevoerd.”

Hoe sta jij in het pastoraat?
Saskia: “Wat er toe doet in mijn werk en waar ik voor sta, vind ik het uitgangspunt. Hoe werkt mijn pastoraat door in mijn leven? Altijd liefde voor de mens vanuit het Evangelie waarbij Jezus liefde had voor iedere mens. Dit is mijn uitgangspunt. Heb jezelf lief, je naaste als jezelf, gelijk aan God. Gaat samen die drie. Goed voor jezelf zorgen (liefde voor jezelf hebben) en dat deel je met de ander, zoals jezelf behandeld zou willen worden. Dit is Evangelie: de liefde hebben voor God en vandaaruit leven. Verder vind ik het belangrijk mijzelf te kunnen zijn in het pastoraat. Dit wringt wel eens dat wat formeel aan regels door de kerk is opgesteld. Ik beweeg mij daarbuiten omdat het altijd gaat om dat wat zich afspeelt in de mens. Die ligt ook niet aan regeltjes, die maakt dingen in zijn of haar leven mee die hij of zij wil delen of mee zit. Die klopt bij mij aan en ik wil er altijd voor haar of hem zijn. Ongeacht regels. Die zet ik volledig opzij. Het Evangelie als uitgangspunt. Jezus koos juist die mensen uit die aan de rand leefden en die verstoten werden door de Sadduceeën en Farizeeën. Zij die streng in de leer en de wetgeving waren. Jezus: de wet is er voor de mens en niet de mens voor de wet. Geloof moet bevrijdend werken en niet verkrampend. Zo sta ik in mijn pastoraat.”

Maar dat kan je niet alleen?
Saskia:
“Naast de inzet voor de jongeren was de samenwerking met vrijwilligers een belangrijke, zo niet het belangrijkste onderdeel van mijn werk: ik kan het niet alleen, daarom ben ik altijd op zoek naar helpers. Hier heb ik geleerd dat als dingen niet werken of als er weerstand is, de tijd is om je af te vragen: Is dat de bedoeling? En niet bang zijn om door te pakken en het nodige te veranderen. De kunst is om de vrijwilligers op de juiste plek te zetten waar ze hun talenten kunnen benutten. In begin vond ik dat spannend, maar uiteindelijk wilde ik geen ‘rol spelen’ en gewoon mijzelf zijn: Aansturen van boven af werkt niet, dan word je zo met beide benen op de grond gezet. Want ze kreeg ook te horen: ‘Nee, Saskia, wij willen het zo en zo doen!’ Ook goed! Toch wil ik zoveel mogelijk laagdrempelig blijven, het geloof op een normale, alledaagse manier voortleven en het Evangelie naar deze tijd vertalen. Ervaringen met mijn eigen kinderen hielpen mij bij het begrijpen van de communicantjes en de vormelingen. En omgekeerd. Mijn recept voor een goed gesprek met de vormelingen? De laatste keer was dit spiritueel pannenkoeken bakken! Door de coronamaatregelen moesten zij de pannenkoeken deze keer thuis bakken, maar in de kerkzaal, op anderhalve meter afstand waren de gesprekken gezellig als vanouds! Mooie diepgaande geloofsgesprekken over hunzelf in alle vertrouwen naar elkaar. Ook de huidige vormselgroep is door alle gangbare fases gegaan op weg naar de verdieping: van lachen en giechelen, totdat het met de tijd stiller werd, dat er samen gebeden kon worden en er plaats kwam voor persoonlijk gebed en de jongeren hun ervaringen en gedachten durfden te delen.

En in het begin realiseer je nog niet, maar je gaat al die tijd ook met de ouders optrekken. Zo heb ik door de jaren heen een heel netwerk van kinderen, ouders en jongerenpastoraatvrijwilligers opgebouwd. Helemaal van deze tijd zijn diverse WhatsApp groepen: voor jongeren onder elkaar, voor de ouders, en er is een groepsapp voor de carpoolgroep. Want heel bewust waren de ontmoetingen door alle federatiekerken verdeeld, zodat de jongeren elkaar konden bezoeken en kennis konden maken met de prachtige gebouwen.

Nu nog de kunst om al deze activiteiten over te dragen. Volgens Pastoor Bakker staat alles op mijn mobiel door de vele Whatsappgroepen, maar ik kan je verzekeren: nog meer in mijn hart! Ik zal de vele contacten die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd ontzettend missen.”

En nu een nieuwe uitdaging?
Saskia: “Na zestien jaar en gezien mijn leeftijd is het goed je te bezinnen op de toekomst in het pastoraat. Ik heb mijn CV nog eens tegen het licht gehouden, bijgewerkt en om me heen gekeken. In eerste instantie dacht ik aan het ziekenhuis- of verpleegpastoraat. Het bisdom attendeerde mij op de functie in Gouda. Hier zal ik me gaan inzetten in de toerusting van vrijwilligers, de catechese naar ouders, maar ook betrokken worden in de liturgie en bij uitvaarten. Ik draag authentiek uit waar ik voor sta: het Evangelie vertalen naar deze tijd waarbij de belevingswereld van ieder mens er bij mij toe doet en uitgangspunt is. Het Evangelie is er voor ieder! Zo ook mijn zorg en aandacht voor ieder! Zo spreek ik mensen concreet aan. Liturgie heeft veel creatieve mogelijkheden in zich, daar word ik enthousiast van en dit biedt mensen en jongeren van deze generatie ook veel. Dit is naar mijn idee hét middel om bij te dragen aan de vitaliteit van de parochie waarbij wij niet passief wachten tot de kerkdeuren gesloten moeten worden.”

Plaats een reactie

Aanmelden voor een viering in de kerken van RK VlietstreekZie hier.