Nog geen reacties

George Willegers neemt na 50 jaar afscheid

Er zijn van die mensen, die op een rustige manier aanwezig zijn, die hun taak volhardend en dienstbaar blijven vervullen, in één woord: trouw zijn. Zo’n trouwe man is George Willegers, die onze gemeenschap nu helaas gaat verlaten, na ons vijftig (!) jaar onafgebroken te hebben begeleid.

George (1937) werkte lang bij de Douane en is vanaf 1949 actief als begeleider van kerkkoren. Hij trouwde in 1963 met Mirjam; ze kregen twee zoons en vier kleinkinderen. In 1962 kwam hij in de Bernadetteparochie; hij speelde eerst tijdens de viering van 12 uur (tijdens de Hoogmis van 10.30 uur zong Resonet met een eigen organiste en Henny Hammes als dirigente). Twee jaar later trad Hans Speetjens aan als dirigent. Ze hebben 47 jaar samengewerkt, voor Resonet en voor Barina.

Het afscheid valt George moeilijk, maar op zijn 85-ste gaat het steeds bezig zijn opspelen. Hij hoopt dat het de gemeenschap goed gaat en kijkt met genoegen terug op de afgelopen 50 jaar. Het afscheid van George wordt gevierd op 24 april (Beloken Pasen) tijdens de viering van 9.30 uur. Dat is ook de laatste viering waarin Hans Speetjens de twee koren zal dirigeren, maar aan diens afscheid zal later aandacht worden gegeven. De koorbesturen zijn inmiddels druk doende met het zoeken van een nieuwe organist/dirigent.

47 jaar samenwerking in goede harmonie
Hans Speetjens schrijft over dit afscheid: “Toen ik op 1 februari 1975 dirigent werd van parochiekoor Resonet in Laudibus en het kinderkoor de Speelse Inval was dat het begin van een samenwerking met George. Dat samenwerken heeft geduurd tot op heden; en dat is altijd in goede harmonie gegaan. George’s keuze van wat hij aan orgelspel invulde was vaak liturgisch: hij hield rekening met de tijd van het jaar en koos vaak voor Bach of tijdgenoten, maar ook Nederlandse componisten als Albert de Klerk. Hij was met enkele anderen de grote stimulator om een pijporgel in de kerk te krijgen. Ik heb veel aan George te danken. Hij wist fouten op te vangen bij koor en directie. Maar – nogmaals – altijd in goede harmonie. Hij heeft mij menigmaal bij afwezigheid in repetities en vieringen ‘vervangen’, altijd spelend vanaf orgelbank of pianokruk. Hij heeft talloze uitvaarten voorzien van troostend en indrukwekkend orgelspel. Ook de parochie en de koren behoren hem zeer dankbaar te zijn.”

George, we zijn je inderdaad grote dank verschuldigd en zullen met warmte aan je denken. We hopen dat je een gezegende levensavond zult hebben in Leusden.

Plaats een reactie