Nog geen reacties

Dertig jaar fluitend naar het werk: Afscheid Ina van der Steen

Wie kan dat beweren? Ina van der Steen is een van de gelukkigen. Hier deelt ze met ons de herinneringen aan haar loopbaan als parochiesecretaresse en -coördinator. Eerst vervulde ze deze rollen in de toenmalige Bernadetteparochie op de Sir Winston Churchilllaan, uiteindelijk voor de hele Bonifatiusparochie op de Van Vredenburchweg, waar het gezellige gesprek plaats vond. Hierbij benadrukte Ina steeds weer de cruciale rol van de vrijwilligers die de gemeenschap draaiende houden en die dat met veel hart voor de zaak doen. Ze moet het weten, ze heeft in deze dertig jaar heel veel meegemaakt en van dichtbij gezien. En tenslotte is ze in de kerk zelf ook begonnen als vrijwilliger.

Parochiesecretaresse gezocht!
Hoe is dat zo gekomen? De vossenjacht op de school van haar kinderen liep langs de Bernadettekerk en een van de vossen was heel moeilijk te vinden, want die deed alsof ze de grote ramen moest zemen van het parochiegebouw. Wel werd Ina hierbij opgemerkt door pastor John Batist die de moeder van twee jonge kinderen gelijk strikte voor de werkgroep gezinsvieringen.

Het moest zo zijn – op maandag zou ze naar het uitzendbureau gaan, maar de zondag ervoor kwam de vacature voor de parochiesecretaresse voorbij. Dat leek haar gelijk een geschikte functie, wel wilde ze goede afspraken maken over de vakanties en voor het geval dat de kinderen ziek zouden zijn. Gelukkig waren Danielle en Vincent haast nooit ziek en hebben ze zich menig vakantieochtend geamuseerd voor de video in de pastorie terwijl Ina aan het werk was.

Toen er sprake was van de grote fusie – Bonifatiusparochie en Benedictus en Bernadetteparochie – wilde men een parochiecoördinator aanstellen. Op deze functie heeft Ina ook gesolliciteerd en werd aangenomen zodat ze voortaan een dubbele functie had.

“Zeg maar Riet”
Het was wel wennen – voor het keurig opgevoed meisje was het een hele cultuurshock toen ze gelijk in begin van een tachtigjarige dame te horen kreeg dat ze haar maar bij het voornaam moest noemen. Tegenwoordig moet ze juist wel oppassen dat ze niet te informeel begint.

In de Bernadettekerk heerste een informele, losse sfeer. En omdat het gebouw zich aan een doorlopende weg bevindt was er in de toenmalige pastorie op de begane grond en met de grote ramen altijd een zoete inval. Ina woont ook nog in de beurt. Zo kreeg ze soms in de supermarkt te horen: “Nu ik je toch zie…” en kon ze weer ter plekke wat regelen.

Hoe gezellig ook, Ina was veel tijd kwijt met de beantwoorden van vele vragen en verzoeken en ze moest geregeld langer blijven om haar werk af te krijgen. Dat veranderde toen de inmiddels overleden Cas Rooijakers als pastoor werd aangesteld. Hij wilde een en ander veranderen en Ina kreeg als eerste te horen: “Je bent veels te lief!” Ze moest maar haar werk niet gelijk onderbreken voor elk kopietje – dat kon wel uitgesteld worden voor een dag. Deze aanpak was voor iedereen echt even wennen en niet iedereen kon het waarderen. Toch is dat ook goed gekomen en Ina heeft heel veel kunnen lachen met Cas.

In de loop van de jaren heeft ze vele pastores en pastoraal werkers meegemaakt en met iedereen kon ze fijn samenwerken. Eerst waren er pastor John Batist en pastoor Van de Ende, even later pastoor Rooijakkers. Ten tijde van pastoor Willem Froger was de eerste aansprekende voor de Bernadettekerk diaken Jan Lambers. Toen kwam pastor Saskia van Winden – Van der Pol erbij voor het jongerenwerk en werd Jan opgevolgd door pastor Ingrid van der Aart. Lex van Deelen werd pastoor van de Bonifatiusparochie en na zijn pensionering nam pastoor Bakker deze verantwoordelijkheid van hem over.

Ina werkte voor diverse besturen en samen met talloze vrijwilligers. Met de een klikt het meer dan met de ander. Er werd veel gelachen, maar ze heeft ook hele verdrietige dingen meegemaakt, als weer iemand is ontvallen. Er waren hele emotionele gesprekken, die ze toch zakelijk moest afhandelen. Zeker bij de begrafenissen, hoewel ze merkt dat de mensen in de laatste jaren opener zijn over de aankomende dood en dat ze veel meer zelf vooruit regelen. Kerkelijke huwelijken zijn er helaas steeds minder. En bij het dopen is het te merken hoe de samenstelling van onze gemeenschap verandert – Ina kan kan de buitenlandse achternamen inmiddels heel goed uitspreken.

Toch ‘een nieuwe baan’
Meer invloed op Ina’s werk hadden de fusies van onze parochies. Eerst werden de Benedictus- en Bernadette samengevoegd. Dat was in de dertig jaar het enig moment dat Ina dacht dat ze misschien toch iets anders moest gaan doen. Even dreigde er chaos door de hoeveelheid mensen die zich met de inrichting van het secretariaat gingen bemoeien. Maar ook dat is gelukkig goed gekomen en ze kon weer fluitend naar haar werk.

De volgende fusie, die van de Bonifatiusparochie, bracht voor Ina na ruim zeventien jaar naast de schaalvergroting ook de verandering van de werklocatie. Het voelde alsof ze een nieuwe baan kreeg, maar hiervoor hoefde ze niet te solliciteren en ook niet ingewerkt te worden! Ook werkt ze sindsdien samen met Flip van der Spek die de aparte administratie van het begraafplaats en het archief verzorgt.

Toevallig werd ze in die periode ziek en al gauw ging het verhaal dat de verhuizing naar de Van Vredenburchweg haar te veel is geworden. Dat was beslist niet zo, Ina was al lang haar plekje aan het inrichten in de pastorie van de Bonifatiuskerk. Toch was er veel overtuigingskracht nodig om die praatjes uit de wereld te helpen. Hoort ook bij haar taak, vindt ze, om alle mogelijke verhalen ook van de andere kant te belichten en op een diplomatieke manier de nog zo extreme meningen te ontkrachten.

“Doet ze dat alles zelf?”
Dat schijnt de reactie te zijn geweest op de lijst van haar werkzaamheden die ze opstelde voor het huidig federatiebestuur. En hierbij heeft ze alleen de hoofdpunten opgeschreven, alle werkzaamheden laten zich niet in een lijstje vangen. In de loop van de tijd heeft ze een eigen werkwijze ontwikkeld. Zoals het schema opstellen met alle stappen die bijvoorbeeld bij het regelen van een begrafenis horen. Als alles hierop is afgevinkt, is alles gedaan!

Toch heeft ze weleens een fout gemaakt, des te erger (dat zul je net hebben!) als de fouten zich gingen opstapelen: iemand vergeet een misintentie te noteren, Ina vergeet hierna dit te herstellen en zo door. Hoe erg ze dat ook vindt – ze pakt de telefoon, belt de betrokkenen op om het uit te leggen, om excuses aan te bieden en om te beloven dat het geregeld wordt. De mensen zijn boos, maar achteraf toch blij met de uitleg en met de excuses.

Het hoort gewoon erbij, een parochiesecretaresse zorgt niet alleen voor het gegevensbeheer, maar is ook aanspreekpunt voor de vrijwilligers en voor de bezoekers. Achter iedere misintentie schuilt een aangrijpend verhaal. Ina ziet hoe goed het mensen doet om dat te kunnen delen. In het begin nam ze al die zware verhalen mee naar huis en lag ze er wakker van. Hier heeft ze aan gewerkt, zodat ze ze goed kan ‘parkeren’: “De verhalen zijn belangrijk, maar niet nu.” Intussen gaat haar privéleven ook gewoon door.

Privacy voorop
In de afgelopen dertig jaar zijn er veel zaken in de parochieadministratie veranderd en veel nieuwe regels erbij gekomen. Eerst was de omvang van de parochie als het ware te zien – de gegevens van de parochianen werden vastgelegd op de kaarten, die in vele bakken overzichtelijk in de kasten werden bewaard. Hierna deed de automatisering haar intrede, Ina heeft net haar vierde registratiesysteem onder de knie. Hoe pakt ze zoiets aan? Ze is een doener – ze gaat ervoor zitten, met het naslagwerk ernaast en probeert gewoon alles uit. En waar ze in het begin roept: “Waar is dat nou weer voor nodig?!” kan ze na twee weken constateren dat het wel meevalt. In het huidig systeem vindt ze het dan heel handig dat hier ook de hele correspondentie met de parochiaan – brieven en mails – opgeslagen kunnen worden.

Recent is privacy een heel actueel thema. Niet voor Ina, ze heeft zich al in het begin niet populair gemaakt omdat ze niet eens adresgegevens voor een verjaardagskaart wilde delen. En nog moet ze soms uitleggen dat het niet mogelijk is zomaar een kennis op de bezorglijst voor het parochieblad te zetten. Want hiervoor moet je lid van de parochie zijn en zelf de toestemming ervoor geven. Zoals nu bij een verhuizing naar onze parochie de nieuwe parochianen een brief krijgen met de vraag of men de gegevens naar de Bonifatiusparochie wil laten overschrijven. En waarbij helaas steeds vaker mensen aangeven dat ze niet in het bestand opgenomen willen worden.

 Jezelf blijven!
Advies voor haar opvolger of opvolgster? Jezelf blijven! Open staan voor en luisteren naar de vrijwilligers. Uit jarenlange ervaring kent ze beide rollen – als betaalde kracht en als vrijwilligster. Als laatste is ze begonnen bij de gezinsvieringen, hielp ze ook met de eerste communievoorbereiding. Hierna is ze gevraagd voor de begeleiding van de vormselgroepen. Op de pastorale school specialiseerde ze zich in jongerenpastoraat, hierna had ze lange jaren samen met iemand anders een ‘blote voeten’- groep. Vanaf de oprichting tot onlangs zong ze bij Barina, hier zat ze een tijdje ook in het koorbestuur.

En nu?
Vanaf april zal Ina meer tijd hebben voor haar talrijke hobby’s: het puzzelen uit een boekje, avontuurcomputerspellen, lezen, legpuzzels maken, handwerken, wandelen, museumbezoek en uiteraard reizen. Gelukkig gaat – bijna tegelijkertijd – ook haar man Marinus met pensioen. Zoals in de afgelopen zesenveertig huwelijksjaren zijn ze van plan door te gaan met gezond eten en leven, het genieten van de kinderen en kleinkinderen. En van de vrijheid gebruik maken om op pad te gaan als ze daar zin in hebben. Alvast veel plezier!

 

Afscheid op zondag 19 april

Deze bijeenkomst is van vanwege het coronavirus uitgesteld.

Ina van der Steen vond het niet nodig haar werkjubilea in de kerk te vieren, maar op zondag 19 april neemt ze na de viering om 9.30 uur in de Benedictus- en Bernadettekerk graag afscheid van de geloofsgemeenschap. Hierbij zullen ook haar kinderen aanwezig zijn, die al lang het huis uit zijn, maar die veel mensen nog kennen uit die tijd toen hun moeder in de kerk ging werken.

Plaats een reactie

Aanmelden voor een viering in de kerken van RK VlietstreekZie hier.